buddhachannel Lokassa Buddhika Paramparāyo
Paṭipatti

गाथा ३०५ — अज्झत्तता च पविवेक च

“यो च एकचरियं चरति, अप्पमत्तो जिगीसारो, एकत्तभावं पटिविज्झति, अथ सो रमति वनम्हि।”

“यो च एकचरियं चरति, अप्पमत्तो जिगीसारो, एकत्तभावं पटिविज्झति, अथ सो रमति वनम्हि।”

पसद्धिया पटिपज्जथ

पटिसल्लाण-कालं अत्तनि अदेथ, सब्ब-दस्सन-उपकरणेहि दूरं। पसद्धेन पादेन चरथ, पाद-फस्सं मनसिकरोन्ता। तुण्हिभावं चित्त-वितक्केहि वा विक्खेपेहि वा पूरं मा करित्थ। अत्तना सह सब्बेन रमथ, मेत्ता-सहगत-चित्तेन च अदीनताय च। अनुभवथ यदिदं तुम्हाकं वीरियं परिसरा-पसद्धिया फस्सेन पुन उप्पज्जति। बलं च अत्तनिया-सामञ्ञं च अस्सादेथ, या एत्तो अज्झत्तताय सञ्जायति।

← Paṭipatti