Paṭipatti
गाथा ३६० — संयम
« चक्खुना संवरो साधु, सोतेन साधु संवरो। घानेन साधु संवरो, जिव्हाय साधु संवरो। सब्बत्थ साधु संवरो। »
*Saṃyama*
« चक्खुना संवरो साधु, सोतेन साधु संवरो। घानेन साधु संवरो, जिव्हाय साधु संवरो। सब्बत्थ साधु संवरो। »
सन्तिया पटिपज्जथ
चक्खुद्वारेसु सुराखितं होथ: सन्तं दस्सनं परिचरथ। सोतद्वारेसु सुराखितं होथ: अनत्थके सड्डे च वचने च पटिक्खिपथ। जिव्हाय सुराखितं होथ: मित्तेन रसं अनुभुस्सथ, मेत्तेन वाचं भासथ। विजानथ यतो इन्द्रियानि चित्तस्स पाविसना-द्वाराणि। अत्तनो अन्तो-मन्दिरस्स सुद्धिं रक्खथ, अदळ्हं अविवरणं च। इन्द्रिय-द्वारानं सति-रक्खनातो उप्पन्नं गम्भीरं उपसन्तं अनुभुस्सथ।