ปัญญา, การกระทำที่ชอบ และความสุข — พระธรรมบท

นี่คือบทคัดสรรเพิ่มเติมจากพระธรรมบท จัดหมวดหมู่ตามหัวข้อ เพื่อบ่มเพาะการใคร่ครวญประจำวันของคุณเกี่ยวกับปัญญา, การกระทำที่ชอบ และธรรมชาติของความสุข

I. ว่าด้วยปัญญาและการหยั่งรู้

โองการเหล่านี้ช่วยแยกแยะสาระสำคัญจากสิ่งที่ไม่จำเป็นในกระแสชีวิตที่วุ่นวาย

คาถาที่ 76 : « จงมองผู้ที่ชี้ความผิดพลาดของคุณเหมือนมีคนชี้ขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ให้คุณเห็น จงติดตามบัณฑิตผู้เห็นข้อบกพร่องของคุณแล้วแก้ไขให้ สำหรับผู้ที่ปฏิบัติตาม ย่อมมีแต่ความดีงามเพิ่มพูน ไม่ใช่ความชั่วร้าย »

คาถาที่ 110 : « การมีชีวิตอยู่เพียงวันเดียวอย่างมีคุณธรรมและเจริญภาวนา ย่อมดีกว่าการมีชีวิตอยู่ร้อยปีอย่างปราศจากศีลธรรมและไร้การควบคุม »

คาถาที่ 113 : « การมีชีวิตอยู่เพียงวันเดียวโดยเห็นการเกิดขึ้นและดับไปของสิ่งต่างๆ ย่อมดีกว่าการมีชีวิตอยู่ร้อยปีโดยไม่เคยเห็นสิ่งเหล่านั้นเลย »

II. ว่าด้วยวาจาและการกระทำที่ชอบ

พระธรรมบทเน้นย้ำอย่างมากถึงผลกระทบของคำพูดและการกระทำของเราที่มีต่อสภาพแวดล้อมของเรา

คาถาที่ 1 : « หากผู้ใดพูดหรือกระทำด้วยจิตที่เป็นอกุศล ความทุกข์ย่อมติดตามเขาไป เหมือนล้อเกวียนตามรอยเท้าโค » (หมายเหตุ: เป็นคาถาคู่กับคาถาแรก เน้นย้ำความรับผิดชอบ)

คาถาที่ 115 : « การมีชีวิตอยู่เพียงวันเดียวโดยเห็นสภาวะอันสูงสุด ย่อมดีกว่าการมีชีวิตอยู่ร้อยปีโดยไม่เคยเห็นสิ่งนั้นเลย »

คาถาที่ 232 : « บัณฑิตคือผู้ที่ควบคุมการกระทำของตนได้ ผู้ที่ควบคุมคำพูดของตนได้ ผู้ที่ควบคุมความคิดของตนได้ แท้จริงแล้ว พวกเขาได้รับการควบคุมอย่างสมบูรณ์ »

III. ว่าด้วยธรรมชาติของปีติและความสุข

พระพุทธศาสนานำเสนอแนวคิดเรื่องความสุขซึ่งไม่ได้ขึ้นอยู่กับการครอบครอง แต่ขึ้นอยู่กับการปราศจากความวุ่นวาย

คาถาที่ 197 : « ขอให้เราดำรงชีวิตอยู่อย่างเป็นสุข โดยปราศจากความเกลียดชังในหมู่ผู้เกลียดชัง ในหมู่มนุษย์ผู้เกลียดชัง ขอให้เราดำรงชีวิตอยู่อย่างปราศจากความเกลียดชัง »

คาถาที่ 201 : « ชัยชนะก่อให้เกิดความเกลียดชัง เพราะผู้แพ้ย่อมเป็นทุกข์ ผู้ที่ละทิ้งชัยชนะและความพ่ายแพ้ย่อมดำรงอยู่อย่างสงบและเป็นสุข »

คาถาที่ 204 : « ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ ความสันโดษเป็นทรัพย์อันสูงสุด ความไว้วางใจเป็นญาติอย่างยิ่ง »

IV. ว่าด้วยภาวะภายในและการอยู่ลำพังโดยสมัครใจ

โองการเหล่านี้เตือนใจถึงพลังแห่งความสงบภายใน

คาถาที่ 305 : « ผู้ที่อยู่ผู้เดียว เดินผู้เดียว ผู้ไม่เกียจคร้าน ผู้ควบคุมตนเองได้ ย่อมพบความสุขในป่า (สถานที่อันสงบ) »

คาถาที่ 373 : « ภิกษุผู้เข้าไปในเรือนว่าง (ที่สงบ) และมีจิตสงบ ย่อมประสบปีติเหนือมนุษย์ เมื่อเห็นธรรมะอย่างแจ่มแจ้ง »

แนวทางการอ่านที่แนะนำ : "การภาวนาด้วยคาถา"

เพื่อไม่ให้ข้อความเหล่านี้เป็นเพียงแนวคิดทางปัญญา ลองใช้วิธีการนี้ดู:

เลือก : อ่านคาถาเพียงหนึ่งบท ปล่อยให้มันก้องอยู่ในใจคุณสักสองสามวินาที

นึกภาพ : หลับตา นึกภาพสถานการณ์จริงในแต่ละวันของคุณ (ปฏิสัมพันธ์ในที่ทำงาน, การตัดสินใจในชีวิตประจำวัน, ช่วงเวลาในธรรมชาติ) ที่คาถาบทนี้สามารถนำไปใช้ได้

นำไปใช้ : ถามตัวเองว่า : « หากฉันปฏิบัติตามคำสอนนี้อย่างเคร่งครัด ฉันจะเปลี่ยนแปลงวิธีการตอบสนองต่อสถานการณ์นี้ได้อย่างไร »

ปล่อยวาง : อย่าตัดสินตนเองหากคุณไม่สามารถนำไปใช้ได้ เพียงแค่จดบันทึกเจตนาไว้ การกลับมาใคร่ครวญถึงสิ่งนี้เอง ก็คือการปฏิบัติแล้ว

การใคร่ครวญข้อใดเหล่านี้ที่คุณคิดว่า "กระตือรือร้น" หรือมีประโยชน์ต่อชีวิตประจำวันของคุณมากที่สุด?

aliénor et alain delaporte-digard

buddhachannel — ประเพณีของโลก, ปัญญาสำหรับวันนี้