พระคาถาที่ 21 — ความไม่ประมาท

ปฏิบัติอย่างสงบ

เชื่อมโยงสัญญาณเสียงในแต่ละวันของคุณ (เสียงกริ่งโทรศัพท์, เสียงประตู) เข้ากับการระลึกรู้ถึงการมีอยู่: หายใจเข้าลึกๆ และกลับมาสัมผัสลมหายใจและน้ำหนักของร่างกายคุณทันที

ข้อคิดและคำอธิบาย

ความไม่ประมาท (Appamada) คือหัวใจสำคัญของพระพุทธศาสนา เป็นคุณสมบัติของจิตสำนึกที่ตื่นเต็มที่ในปัจจุบันขณะ ปราศจากความฟุ้งซ่านและการหลับใหลทางจิตวิญญาณ การใช้ชีวิตไปตามอัตโนมัติ หมกมุ่นอยู่กับการครุ่นคิดถึงอดีตและการคาดการณ์อนาคตอย่างไม่หยุดหย่อน เทียบเท่ากับการตกอยู่ในภาวะง่วงเหงาหาวนอน ที่ทำให้เรามองข้ามความเป็นจริงของการดำรงอยู่ ด้วยเหตุนี้ ผู้ประมาทจึงถูกเรียกว่าเป็น «ผู้ที่ตายไปแล้ว» คือพวกเขาถูกชีวิตผลักดันแทนที่จะใช้ชีวิตอย่างแท้จริง ในทางตรงกันข้าม สภาวะแห่งการมีสติเชื่อมโยงเราเข้ากับสิ่งที่เรามีอยู่ภายใน ซึ่งอยู่เหนือกาลเวลาและการเปลี่ยนแปลง — มิติแห่งจิตสำนึกที่ไม่ได้เกิดและไม่ถูกปรุงแต่ง («อมตะ») ความไม่ประมาทไม่ใช่ความตึงเครียดทางจิตใจ หรือความระแวดระวังที่เกิดจากความวิตกกังวล แต่เป็นการเปิดกว้างอย่างกว้างขวางและเข้าใจอย่างชัดเจนต่อประสบการณ์

ความไม่ประมาทคือการเฝ้าสังเกตปรากฏการณ์ต่างๆ — ความคิด, ความรู้สึก, อารมณ์ — ที่เกิดขึ้นและดับไป โดยไม่ยึดติดหรือปล่อยให้ถูกครอบงำ เมื่อเราจุดไฟแห่งสติให้สว่างอยู่เสมอ เราจะทำลายการครอบงำของนิสัยทำลายล้าง และฟื้นฟูอำนาจสูงสุดในตัวเราให้กลับคืนมาในทุกช่วงวินาทีที่ผ่านไป