2 . Maymunların Kralı ve Yaşayan Köprü

Çok uzun zaman önce, büyük bir nehrin kıyısında, önemli bir maymun topluluğunun yaşadığı yemyeşil bir orman uzanıyordu. Liderleri, bilge ve cesur büyük bir maymundu. Kral olmayı zorla değil, şefkatiyle kazanmıştı. Her gün halkını kollardı. Meyve ağaçlarını, ormanın tehlikelerini ve kuraklık dönemlerini bilirdi. Maymunlar huzur içinde yaşardı. Kendi bölgelerinin merkezinde, meyveleri tüm bölgenin en lezzetlisi olan muhteşem bir mango ağacı büyüyordu. Maymunların kralı bir talimat vermişti: — Hiçbir meyve nehre düşmemeli. Çünkü bir gün insanların ağacı keşfedebileceğini ve meyvelerini isteyebileceğini biliyordu. Uzun süre her şey yolunda gitti. Ama bir sabah, unutulmuş bir meyve akıntıya kapıldı. Nehrin aşağısına, güçlü bir insan kralının krallığına kadar sürüklendi. Kral bu olağanüstü meyveyi tattı. Hiç bu kadar lezzetli bir şey yememişti. Hemen emretti: — Bana bu harikaları üreten ağacı bulun. Avcılar nehirden yukarı doğru çıktılar. Sonunda mango ağacını buldular. Ve orada yaşayan yüzlerce maymunu da. İnsan kralı okçularıyla birlikte geldi. Maymunlar paniğe kapıldı. Kaçış için hiçbir yolları yoktu. Bir yanda insanlar. Diğer yanda nehir. Maymunların kralı durumu sakince gözlemledi. Sonra karşı kıyıda bulunan bir ağacı fark etti. Aklına hemen bir fikir geldi. Mango ağacının tepesine tırmandı. Uzun bir sarmaşığı yakaladı. Belini ona bağladı. Ve dev bir atılımla boşluğun üzerinden atladı. Neredeyse diğer kıyıya ulaştı. Vücudu iki ağaç arasında yaşayan bir köprü oluşturdu. — Geçin! diye bağırdı. — Çabuk! Teker teker tüm maymunlar sırtından geçtiler. Onlarcası. Sonra yüzlercesi. Uzun dakikalar boyunca ağırlıklarını taşıdı. Vücudu yaralıydı. Gücü azalıyordu. Ama direndi. Son maymun nihayet geldi. Kabile kurtulmuştu. İnsan kralı tüm sahneyi izlemişti. Derinden sarsılan kral, okçularına silahlarını indirmelerini emretti. O zaman gerçek bir hükümdarın ne olduğunu anladı. Korkuyla hükmeden değil. Aksine, rehberlik ettiği kişilerin hizmetine kendini adayan. Maymunların kralı kısa süre sonra yaralarından öldü. Ancak onun örneği insan kralının kalbini değiştirdi. Ve ölümünden uzun zaman sonra bile, onun hikayesi, şefkatinin kendi hayatının sınırlarını aşan bir varlık olarak anlatılıyordu.

Buddachannel Aliénor et Alain Delaporte-Digard