21. Ayet — Uyanıklık
« Uyanıklık ölümsüzlüğe giden yoldur, dikkatsizlik ölüme giden yoldur. Uyanık olanlar asla ölmez; dikkatsizler ise zaten ölmüş gibidirler. »
Sakinlikle Pratik Yapın
Gününüzden bir ses sinyalini (bir telefon zili, bir kapı sesi) bir mevcutiyet hatırlatıcısıyla ilişkilendirin: derin bir nefes alın ve anında nefesinizle ve vücudunuzun ağırlığıyla temasa geri dönün.
Düşünce ve Açıklama
Uyanıklık (Appamada), Budist yolunun atan kalbini temsil eder. O, şimdiki ana tam olarak uyanmış, dikkat dağınıklığından ve ruhsal uykudan arınmış bir bilincin niteliğidir. Geçmişin geviş getirmelerinin ve geleceğin projeksiyonlarının durmak bilmeyen akışına kapılarak hayatı otomatik modda geçirmek, varoluşun gerçekliğini kaçırdığımız bir uyuşukluk biçimine eşdeğerdir. Dikkatsizlerin « zaten ölü » olarak nitelendirilmesi bu anlamdadır: Hayatı yaşamak yerine ona katlanırlar. Tersine, dikkatli mevcutiyet hali bizi içimizde zamanı ve değişimi aşan şeye — bilincin doğmamış ve koşulsuz boyutuna (« ölümsüz ») — bağlar. Uyanıklık, zihinsel bir gerginlik veya endişeli bir aşırı uyanıklık değil, deneyime karşı geniş ve berrak bir açıklıktır.
O, fenomenlerin — düşünceler, duyumlar, duygular — kendilerini onlarla özdeşleştirmeden veya onlara kapılmadan ortaya çıkıp kaybolmalarını gözlemlemekten ibarettir. Mevcutiyetin bu meşalesini koruyarak, yıkıcı alışkanlıkların pençesini kırar ve geçen her saniye karşısında varlığımızın tam egemenliğini yeniden kurarız.