पतिट्ठानगवेसनं भयपटिकम्मसमनं च
द्विसल्लवादो हृदयस्स उपसमने वादश्च
๑. สฺวาคตํ จ มคฺคทสฺสนํ
नमो तस्स। पठमे दिवसे सुस्वागतं। इमं पदं गहेत्वा अत्तानं अभिनन्दथ। अद्य वयं मूलट्ठानं पञ्ञापेम: कथं भये जाते कायो सन्तप्पति, कथं च सो उपसमेतब्बो। सुखेनासीदथ, इमं मग्गं वयं उद्घाटेम।
๒. พุทฺธปญฺญา จ อวโพโธ
ติปิฏก-สุตฺตสฺส โอวาโท: सल्लसुत्तं (संयुत्तनिकायो ३६.६)
सल्लसुत्ते भगवा आह: अस्सुतवा पुथुज्जनो दुक्खं वेदनं वेदयमानो सोचति किलमथं आपज्जति। सो द्वे वेदना वेदेति: कायिकं च चेतसिकं च। सेय्यथापि पुरिसो एकेन सल्लेन विद्धो समनन्तरं दुतियेन सल्लेन विज्झेय्य।
« एकेन विद्धो मन्दो दुतियं अत्तनि पापेति। पण्डितो पठमं वेदेन्तो दुतियं न मुञ्चति। »
— सल्लसुत्तं (संयुत्तनिकायो ३६.६)
पठमं सल्लन्ति मूलउद्दीपको। दुतियं सल्लन्ति चेतसिको सङ्कप्पो («अहो मे दुक्खं»)। दुतियसल्लानं वसेनेव संवेगो बहुलीभवति।
๓. ปาโตกาลิก-กายาภฺยาโส: ४-८ अस्सासपस्सासो
पस्सासकालं द्विगुणं कत्वा (४ खणा अस्सासो, ८ खणा पस्सासो) कायो सीतीभावं उपेति।
ปทโส อภฺยาโส:
- 1 पादे भूमियं ठपेत्वा उरसि च उदरे च हत्थे निदधथ।
- 2 नासाय ४ खणे सन्तेन अस्ससथ।
- 3 ओट्ठं संवृत्य ८ खणे सनिंकं पस्ससथ।
- 4 एवं ६ वारे सुचरथ।
อนุสํสิต-กาลาวธิ: ६ वारे (१ विनाडिका १५ खणा)
๔. สายํกาลิก-กายาภฺยาโส: उण्हहत्थेन अक्खीनं ओच्छादनं (Palming)
हत्थतलयो उण्हीभावेन अक्खीनं वाहिनीओ विस्सट्ठता उपेन्ति।
अक्खिमद्दनेन हृदयस्स गति मन्दीभवति।
अन्धकारेन दिद्विखेत्तं विस्सामं लभति, वितक्का च समन्ति।
«अज्ज मे पठमो सरो को आसि? कतमं दुतियं सरं मया अत्तनि पापितं?»
๕. นิทฺทา-สชฺชตา
उत्ताना सवित्वा अस्सासपस्सासं ओलोकेथ, सकलं भारं पठविया ओणमेय्य।